als geloof geen bergen meer kan verzetten
dan is er n heel diep dal
als moed overgaat in wanhoop heeft de hoop verloren
machteloosheid krijgt zijn kans en de woede kent geen grenzen
geloof wordt pure verspilling van de tijd
want het kan immers de pijn niet verzachten

dan komt er een dag en dan klaart de donkere lucht
de wolken blijven nog wat hangen maar de zon ziet zijn kans
zoals ook de woede zijn grens heeft bereikt
en geloof je weer de kracht geeft om een berg te verzetten

wetend dat verdriet niet overgaat
en je geen andere keus geeft om met de pijn te moeten leven
eens komt de dag dan krijgt het leven weer wat kleur
ookal blijft het minder glanzen dan voorheen

maar jij kroop uit dat dal!

JIJ ALLEEN...................